علائم و تشخیص کبد چرب، از آزمایش خون تا سونوگرافی

علائم کبد چرب در بسیاری از افراد به قدری خاموش و بی سر و صدا ظاهر می شوند که سال ها نادیده گرفته می شوند. این بیماری را اغلب «قاتل خاموش» می نامند، چون وقتی بالاخره خودش را نشان می دهد، معمولا به مرحله ای رسیده که نیاز به توجه جدی دارد. اگر می خواهید بدانید کدام نشانه ها را باید جدی بگیرید و با چه آزمایش هایی می توان کبد چرب را تشخیص داد، این راهنما دقیقا برای شماست.

این مقاله بخشی از آکادمی سلامت کبد ویسنا فارما است. برای درک کامل تر از آنچه کبد چرب است، چه درجاتی دارد و چرا اهمیت درمانش بالاست، پیشنهاد می کنیم مقاله کبد چرب چیست؟ علائم، علت ها، درجات و روش های درمان را هم مطالعه کنید.

چرا علائم کبد چرب اغلب دیر شناخته می شوند

کبد از اندام های پرتوان بدن است و تا زمانی که درصد قابل توجهی از بافتش آسیب نبیند، معمولا علامت چشمگیری نشان نمی دهد. این ویژگی باعث می شود کبد چرب در بسیاری از موارد تا سال ها بی نشانه باقی بماند و به طور تصادفی، مثلا در یک آزمایش خون معمول یا سونوگرافی عمومی، کشف شود.

طبق گزارش انجمن مطالعه بیماری های کبدی اروپا، بیش از نیمی از مبتلایان به کبد چرب غیرالکلی در مراحل اولیه هیچ علامت آزاردهنده ای احساس نمی کنند. این یعنی فرد ممکن است سال ها با کبد چرب زندگی کند، بدون اینکه چیزی غیرعادی حس کند.

اما همین خاموشی خطرناک ترین جنبه بیماری است. وقتی علائم جدی ظاهر می شوند، کبد ممکن است به مرحله التهاب یا حتی فیبروز رسیده باشد که برگشت پذیری آن سخت تر و زمان برتر است.

کبد چرب در ایران نیز به دلیل تغییرات سبک زندگی، چاقی فزاینده و مصرف بالای کربوهیدرات تصفیه شده در رژیم غذایی روزمره، شیوع بالایی دارد. برآوردها نشان می دهد بخش قابل توجهی از بزرگسالان ایرانی درجاتی از کبد چرب دارند، بدون اینکه از آن باخبر باشند.

به همین دلیل، هر فردی که عوامل خطر مانند اضافه وزن، دیابت، فشار خون بالا یا کلسترول بالا دارد، حتی در غیاب علائم، باید به طور منظم آزمایش خون کبدی بدهد و با پزشک خود درباره لزوم سونوگرافی دوره ای مشورت کند.

علائم کبد چرب در مراحل اولیه

در مراحل اولیه، علائم کبد چرب معمولا مبهم هستند و به راحتی با خستگی روزمره یا سایر مشکلات عمومی اشتباه گرفته می شوند. به همین دلیل، شناخت این نشانه های ظریف اهمیت زیادی دارد. خستگی مزمن یکی از رایج ترین شکایت های افراد مبتلا به کبد چرب است. این خستگی با استراحت بهبود نمی یابد و فرد احساس می کند بدون دلیل مشخصی انرژی کافی ندارد.

احساس ناراحتی یا سنگینی در ناحیه راست شکم، زیر دنده ها، نشانه دیگری است که برخی بیماران از آن یاد می کنند. این احساس ممکن است به صورت یک فشار خفیف، نه درد حاد، احساس شود و بیاید و برود.بی اشتهایی خفیف و احساس پری زودرس بعد از مصرف مقدار کمی غذا نیز می توانند از نشانه های اولیه باشند، اگرچه این علائم به تنهایی قطعی نیستند.

کاهش تمرکز و احساس مه آلودگی ذهنی نیز در برخی بیماران گزارش شده است. کبد در پردازش مواد سمی نقش مستقیم دارد و وقتی عملکردش کاهش می یابد، این اثرات ممکن است بر عملکرد شناختی هم منعکس شوند. تهوع خفیف و پراکنده، به ویژه بعد از غذاهای چرب، می تواند علامت دیگری باشد که ارتباط آن با کبد چرب معمولا نادیده گرفته می شود. بسیاری از بیماران این علامت را به مشکل معده نسبت می دهند، در حالی که کبد و کیسه صفرا نیز می توانند عامل آن باشند.

توجه به این نکته اهمیت دارد که هیچ یک از این علائم اولیه به تنهایی تشخیص قطعی کبد چرب نیستند. فقط آزمایش خون و سونوگرافی توسط پزشک می تواند وجود یا عدم وجود این بیماری را تایید کند.

علائم کبد چرب پیشرفته که نباید نادیده گرفت

وقتی کبد چرب به مراحل التهاب یا فیبروز می رسد، علائم جدی تر و مشخص تری ظاهر می شوند. این نشانه ها باید فورا پزشک را مطلع کنند. زردی پوست یا سفیدی چشم، که با نام یرقان شناخته می شود، نشانه ای است که باید بلافاصله به پزشک مراجعه شود. یرقان یعنی کبد توانایی پردازش بیلیروبین را از دست داده است. تورم شکم، که ناشی از تجمع مایع در فضای شکمی است، از نشانه های مرحله پیشرفته آسیب کبدی محسوب می شود. این تورم با نفخ معمولی متفاوت است و معمولا همراه با افزایش دور شکم و احساس سنگینی دائمی ظاهر می شود.

کبودی پوست بدون ضربه محسوس، یا دیر خوبی زخم ها، می تواند نشان دهنده اختلال در تولید فاکتورهای انعقادی توسط کبد باشد. کبد پروتئین های لازم برای انعقاد خون را می سازد و آسیب آن این فرآیند را مختل می کند. خارش پوست بدون راش یا دلیل پوستی مشخص، که به خصوص شب ها شدیدتر می شود، نیز یکی از نشانه های بیماری کبدی پیشرفته است. این خارش ناشی از تجمع نمک های صفراوی در پوست است.

تغییر رنگ ادرار به زرد تیره یا قهوه ای و روشن شدن رنگ مدفوع نیز از نشانه هایی هستند که باید جدی گرفته شوند. این تغییرات معمولا همزمان با هم رخ می دهند و نشان دهنده اختلال در چرخه صفرا هستند.

علائم کبد چرب در زنان و مردان

پژوهش ها نشان داده اند که علائم کبد چرب در زنان و مردان برخی تفاوت های قابل توجه دارد. شناخت این تفاوت ها می تواند در تشخیص زودتر بیماری کمک کند.

در مردان، کبد چرب معمولا در سنین میانسالی و با ارتباط نزدیک به چاقی شکمی و مصرف الکل ظاهر می شود. مردان به طور کلی در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به کبد چرب هستند، اما زنان پس از یائسگی به سطح خطر مردان نزدیک می شوند.

در زنان، تغییرات هورمونی مرتبط با یائسگی می توانند نقش مهمی در شروع یا تشدید کبد چرب داشته باشند. سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز یکی از عوامل خطر اختصاصی زنان برای ابتلا به این بیماری شناخته شده است.

علائم ذهنی مانند خستگی و کاهش تمرکز در زنان مبتلا به کبد چرب شایع تر گزارش می شود. این می تواند به دلیل تداخل علائم با نوسانات هورمونی باشد که تشخیص را پیچیده تر می کند.

آزمایش خون برای تشخیص کبد چرب

آزمایش خون معمولا اولین قدم در مسیر تشخیص کبد چرب است. این آزمایش ها مستقیما کبد چرب را نشان نمی دهند، اما بالا بودن آنزیم های کبدی می تواند نشانه ای باشد که نیاز به بررسی بیشتر وجود دارد.

دو آنزیم اصلی که در آزمایش های معمول کبدی سنجیده می شوند، ALT و AST نام دارند. ALT یا آلانین آمینوترانسفراز آنزیمی است که عمدتا در کبد وجود دارد و افزایش آن نشانه آسیب نسبتا اختصاصی کبدی است. AST یا آسپارتات آمینوترانسفراز نیز در کبد وجود دارد، اما در قلب و عضلات هم یافت می شود، بنابراین افزایش آن به تنهایی الزاما به معنای آسیب کبدی نیست.

آنزیم GGT یا گاما گلوتامیل ترانسفراز نیز در آزمایش های کبدی سنجیده می شود و به خصوص در مصرف الکل و برخی داروها بالا می رود.

بیلیروبین، پروتئین های خونی مانند آلبومین و فاکتورهای انعقادی نیز از مارکرهایی هستند که کارکرد کلی کبد را نشان می دهند. کاهش آلبومین یا اختلال در فاکتورهای انعقادی می تواند نشانه آسیب کبدی پیشرفته تر باشد.

نکته ای که باید بدانید این است که آنزیم های کبدی می توانند در کبد چرب ساده در محدوده طبیعی باشند. بنابراین، آزمایش خون طبیعی به معنای سالم بودن قطعی کبد نیست.

در کنار این آنزیم ها، آزمایش کامل پانل کبدی می تواند شامل ارزیابی چربی خون (تری گلیسرید و کلسترول)، قند خون ناشتا و هموگلوبین A1C نیز باشد. این مقادیر اطلاعات تکمیلی درباره سلامت متابولیک فرد به دست می دهند که در کنار آنزیم های کبدی تصویر کامل تری از وضعیت کبد فراهم می کنند.

پزشک ممکن است بر اساس نتایج آزمایش اولیه، آزمایش های دیگری مانند هپاتیت B و C را هم درخواست کند تا سایر علل بیماری کبدی رد شوند.

جدول زیر مهم ترین مارکرهای آزمایش خون کبدی را خلاصه می کند:

مارکر	مقدار طبیعی (تقریبی)	معنای افزایش	توضیح
ALT	۷ تا ۵۶ واحد بر لیتر	آسیب کبدی	اختصاصی ترین مارکر کبد
AST	۱۰ تا ۴۰ واحد بر لیتر	آسیب کبدی یا قلبی و عضلانی	کمتر اختصاصی از ALT
GGT	۸ تا ۶۱ واحد بر لیتر	آسیب کبدی، مصرف الکل	حساس به داروها و الکل
بیلیروبین	۰.۲ تا ۱.۲ میلی گرم دسی لیتر	اختلال در پردازش صفرا	افزایش با یرقان همراه است
آلبومین	۳.۵ تا ۵ گرم دسی لیتر	کاهش = آسیب کبدی پیشرفته	نشان دهنده قدرت ساخت پروتئین

مقادیر طبیعی ممکن است بین آزمایشگاه ها کمی متفاوت باشند. تفسیر نتایج باید توسط پزشک و در کنار سایر اطلاعات بالینی انجام شود.

سونوگرافی کبد چرب چه چیزی نشان می دهد

سونوگرافی ابزار تصویربرداری اول خط برای تشخیص کبد چرب محسوب می شود. این روش غیرتهاجمی، بدون اشعه و نسبتا ارزان است و در دسترس اکثر مراکز درمانی قرار دارد. در سونوگرافی، کبد چرب معمولا با افزایش اکوژنیسیته، یعنی درخشندگی بیشتر کبد نسبت به کلیه، شناخته می شود. این تصویر روشن تر نشان دهنده تجمع چربی در بافت کبدی است.

سونوگرافی می تواند چربی کبدی را از حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد به بالا تشخیص دهد. کبد چرب خفیف ممکن است در سونوگرافی دیده نشود و این محدودیت مهم این روش است. اندازه کبد نیز در سونوگرافی ارزیابی می شود. بزرگ شدن کبد، که با نام هپاتومگالی شناخته می شود، یکی از یافته های رایج در کبد چرب است. همچنین سطح کبد در سونوگرافی بررسی می شود، چون ناهموار شدن سطح می تواند نشانه فیبروز یا سیروز در مراحل پیشرفته باشد.

سونوگرافی همچنین می تواند کیست ها، توده ها و جریان خون کبدی را ارزیابی کند که در تشخیص افتراقی با سایر بیماری های کبدی اهمیت دارد. یک سونوگرافی طبیعی کبد معمولا بافت یکنواخت با اکوژنیسیته مشابه کلیه، لبه های صاف و اندازه نرمال را نشان می دهد. در کبد چرب، بافت کبد روشن تر، اندازه ممکن است کمی بزرگ تر و در موارد پیشرفته، لبه های سطحی ممکن است ناهموارتر دیده شوند.

گاهی در گزارش سونوگرافی عبارت هایی مانند «افزایش اکوژنیسیته» یا «کبد هیپراکوژن» نوشته می شود که به معنای احتمال وجود چربی کبدی است. این عبارت باید توسط پزشک تفسیر شود و به تنهایی بدون ارزیابی بالینی کامل قابل استناد نیست.

سایر روش های تشخیصی کبد چرب

علاوه بر آزمایش خون و سونوگرافی، روش های دیگری هم برای ارزیابی دقیق تر بیماری وجود دارند که در موارد نیاز به اطلاعات بیشتر استفاده می شوند. فیبرواسکن یا الاستوگرافی گذرا روشی است که سختی بافت کبد را اندازه می گیرد. این روش می تواند درجه فیبروز کبد را بدون نیاز به بیوپسی تخمین بزند. فیبرواسکن در سال های اخیر به عنوان ابزاری کم تهاجمی برای پیگیری پیشرفت بیماری پذیرفته شده است.

MRI کبد دقت بیشتری نسبت به سونوگرافی دارد و می تواند درصد دقیق تری از چربی کبدی را اندازه گیری کند. MRI اسپکتروسکوپی به خصوص می تواند حتی مقادیر کمتر چربی کبدی را هم تشخیص دهد، اما هزینه بالاتر آن کاربردش را به موارد خاص محدود می کند.

CT اسکن نیز می تواند کبد چرب را نشان دهد، اما به دلیل اشعه دهی، معمولا به عنوان ابزار اول انتخاب نمی شود و بیشتر در مواردی استفاده می گردد که بررسی های دیگری هم لازم است.

بیوپسی کبد دقیق ترین روش تشخیص و درجه بندی کبد چرب است. در این روش، یک نمونه کوچک از بافت کبد با سوزن برداشته می شود و زیر میکروسکوپ بررسی می گردد. با این حال، به دلیل تهاجمی بودن و احتمال عوارض، بیوپسی معمولا فقط در موارد خاصی که تشخیص با روش های دیگر قطعی نیست انجام می شود.

وقتی نتایج آزمایش آمد، چطور قدم بعدی را برداریم

گاهی افراد نتایج آزمایش یا سونوگرافی خود را می گیرند و نمی دانند این عدد یا گزارش دقیقا به چه معناست. درک درست از نتایج می تواند اضطراب غیرضروری را کاهش دهد و کمک کند اقدامات بعدی با آرامش بیشتری دنبال شوند.

اگر آنزیم های کبدی شما کمی بالاتر از حد طبیعی هستند، لازم نیست نگران شوید. این ممکن است نتیجه فعالیت بدنی شدید، داروی خاص یا یک بیماری گذرا باشد. پزشک معمولا آزمایش را تکرار می کند و در صورت تداوم، سونوگرافی درخواست می دهد.

اگر سونوگرافی گزارش «افزایش اکوژنیسیته» داد، این به معنای احتمال وجود چربی در بافت کبد است، نه لزوما آسیب جدی. درجه بندی کبد چرب بر اساس سونوگرافی معمولا به صورت گرید یک، دو یا سه انجام می شود که هر کدام شدت متفاوتی از چربی کبدی را نشان می دهند.

در هر صورت، نتایج آزمایش و سونوگرافی باید توسط پزشک معالج تفسیر شوند. خودتان بر اساس اعداد تشخیص نگذارید و نگرانی را با یک وقت ملاقات پزشکی جایگزین کنید.

عوامل خطر کبد چرب که باید بشناسید

شناخت عوامل خطر کبد چرب به شما کمک می کند بدانید آیا باید جدی تر دنبال علائم و تشخیص باشید یا خیر. هر چه عوامل خطر بیشتری داشته باشید، احتمال ابتلا هم بالاتر است.

چاقی و اضافه وزن، به خصوص چربی شکمی، از قوی ترین عوامل خطر برای کبد چرب محسوب می شوند. دیابت نوع دو و مقاومت به انسولین نیز ارتباط بسیار نزدیکی با کبد چرب دارند، به طوری که بسیاری از بیماران دیابتی درجاتی از کبد چرب را هم دارند.

این عوامل خطر را جدی بگیرید و اگر چند مورد از آن ها درباره شما صدق می کند، با پزشک خود درباره آزمایش کبدی صحبت کنید:

• داشتن اضافه وزن یا دور کمر بیش از حد طبیعی خطر کبد چرب را افزایش می دهد.
• ابتلا به دیابت نوع دو، مقاومت به انسولین یا پیش دیابت با کبد چرب همراه است.
• کلسترول بالا، تری گلیسرید بالا یا HDL پایین از عوامل خطر مهم هستند.
• سابقه خانوادگی بیماری کبدی احتمال ابتلا را بالا می برد.
• تیروئید کم کار (هیپوتیروئیدیسم) نیز با کبد چرب ارتباط دارد و باید بررسی شود.

نشانه هایی که باید فوری به پزشک مراجعه شود

برخی نشانه ها هستند که نباید حتی یک روز هم تاخیر در مراجعه به پزشک وجود داشته باشد. این علائم می توانند نشانه پیشرفت سریع بیماری کبدی باشند.

این نشانه های هشداردهنده را جدی بگیرید:

• زرد شدن پوست یا سفیدی چشم ها به صورت ناگهانی یا تدریجی اتفاق می افتد.
• تورم ناگهانی یا قابل توجه شکم که در چند روز یا هفته ایجاد می شود باید فورا بررسی شود.
• خونریزی از بینی یا لثه بدون دلیل واضح، یا کبودی های متعدد بدون ضربه، نشانه هشدار هستند.
• ادرار تیره رنگ همراه با مدفوع روشن رنگ، به خصوص اگر با درد شکمی همراه باشند، نیاز به بررسی فوری دارند.
• گیجی، فراموشی ناگهانی یا تغییر رفتار می توانند نشانه آنسفالوپاتی کبدی باشند که وضعیت اورژانسی است.

در صورت بروز هر یک از این علائم، بلافاصله با پزشک تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید. شماره اورژانس: ۱۱۵.

گیاهان دارویی و دمنوش های حمایتی در کنار درمان

در کنار درمان پزشکی و اصلاح رژیم غذایی، برخی گیاهان دارویی سابقه طولانی در حمایت از سلامت کبد دارند و پژوهش های اولیه ای هم درباره آن ها انجام شده است.

خار مریم یکی از شناخته شده ترین گیاهان در این زمینه است. ماده موثره اصلی آن، سیلیمارین، در مطالعات آزمایشگاهی و برخی کارآزمایی های بالینی اثرات آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی روی سلول های کبدی نشان داده است. این گیاه می تواند در قالب دمنوش یا فرآورده های گیاهی دریافت شود.

چای سبز به دلیل وجود کاتچین ها در برخی مطالعات با بهبود آنزیم های کبدی همراه بوده است. نوشیدن یک تا دو فنجان چای سبز بدون شکر در روز می تواند بخشی از یک سبک زندگی حمایتی برای کبد باشد.

دمنوش زردچوبه به دلیل ماده فعال کورکومین، با خاصیت ضدالتهابی خود مورد توجه پژوهشگران بوده است. البته جذب کورکومین در بدن به تنهایی پایین است و معمولا با پیپرین موجود در فلفل سیاه همراه می شود تا اثر بهتری داشته باشد.

محصول لیورسیل ویسنا فارما بر پایه خار مریم و ترکیبات گیاهی دیگر تولید شده و می تواند پس از مشورت با پزشک، به عنوان یک فرآورده گیاهی حمایتی در کنار رژیم غذایی اصولی و درمان پزشکی استفاده شود. این محصول را از داروخانه های معتبر و با نظر پزشک تهیه کنید.

پیگیری و چک آپ منظم، چه زمانی آزمایش بدهیم

یکی از مهم ترین اقداماتی که افراد در معرض خطر کبد چرب می توانند انجام دهند، چک آپ منظم کبدی است. این پیگیری به خصوص برای کسانی که دیابت نوع دو، چاقی، فشار خون بالا یا کلسترول بالا دارند اهمیت ویژه ای دارد.

آزمایش خون کبدی معمولا در قالب یک آزمایش کامل روتین سالانه یا هر شش ماه یک بار توسط پزشک تجویز می شود. اگر آنزیم های کبدی بالا بودند، پزشک معمولا سونوگرافی کبد را هم درخواست می کند.

سونوگرافی کبد در صورت طبیعی بودن معمولا هر یک تا دو سال یک بار توصیه می شود. اما اگر کبد چرب تشخیص داده شد، فرکانس پیگیری بسته به شدت بیماری و توصیه پزشک معالج تنظیم می گردد.

افرادی که سابقه خانوادگی بیماری کبدی دارند، یا کسانی که داروهایی مصرف می کنند که می توانند روی کبد اثر بگذارند، باید با پزشک خود برنامه پیگیری منظم تری داشته باشند.

اصلاح سبک زندگی، موثرترین پاسخ به علائم کبد چرب

وقتی علائم کبد چرب تشخیص داده می شوند، خبر خوب این است که این بیماری در مراحل اولیه قابل برگشت است. اصلاح سبک زندگی مهم ترین و موثرترین ابزار در این مسیر است.

کاهش وزن تدریجی یکی از اثربخش ترین اقدامات برای کاهش چربی کبدی محسوب می شود. طبق رهنمودهای انجمن مطالعه بیماری های کبدی آمریکا، کاهش پنج تا ده درصد از وزن بدن می تواند به بهبود قابل توجه آنزیم های کبدی و کاهش چربی کبدی منجر شود.

اصلاح رژیم غذایی با کاهش قند ساده، چربی اشباع و کربوهیدرات تصفیه شده، و افزایش سبزیجات، فیبر و چربی های سالم، در کنار فعالیت بدنی منظم، پایه های این تغییر سبک زندگی را تشکیل می دهند.

پژوهش ها نشان داده اند که کبد یکی از اندام هایی است که پاسخ نسبتا سریعی به تغییرات مثبت سبک زندگی می دهد. در برخی مطالعات، بهبود قابل توجه در آنزیم های کبدی و کاهش چربی کبدی تنها در چند ماه بعد از شروع کاهش وزن و اصلاح تغذیه مشاهده شده است. این پاسخ سریع، خبر امیدوارکننده ای برای افرادی است که تشخیص کبد چرب گرفته اند.

برای اطلاعات کامل تر درباره آنچه باید بخورید و از چه چیزی پرهیز کنید، مقاله رژیم غذایی کبد چرب: چه بخوریم، چه نخوریم؟ منبع مفیدی است که در همین آکادمی منتشر شده است.

آشنایی با لیورسیل ویسنا فارما برای حمایت از سلامت کبد در کنار سبک زندگی سالم، پس از مشورت با پزشک می توانید فرآورده گیاهی لیورسیل را که بر پایه خار مریم تهیه شده بررسی نمایید.

علائم کبد چرب اغلب در مراحل اولیه بسیار خفیف و گاهی کاملا غیبت دارند. همین سکوت است که کبد چرب را خطرناک می کند، چون زمانی که فرد متوجه می شود، ممکن است بیماری پیشرفت کرده باشد.

آزمایش خون دوره ای، سونوگرافی کبد و پیگیری منظم با پزشک، ساده ترین راه برای کشف زودهنگام این بیماری و جلوگیری از پیشرفت آن هستند. هر علامت غیرمعمولی مانند خستگی مزمن بی دلیل، ناراحتی ناحیه راست شکم یا زرد شدن پوست باید جدی گرفته شود.

اگر تازه با کبد چرب آشنا شده اید و می خواهید تصویر کاملی از این بیماری داشته باشید، مقاله اصلی کبد چرب چیست؟ علائم، علت ها، درجات و روش های درمان نقطه شروع مناسبی است.

سوالات متداول درباره علائم و تشخیص کبد چرب

منابع علمی

• انجمن مطالعه بیماری های کبدی آمریکا، رهنمودهای کبد چرب
• انجمن مطالعه کبد اروپا، رهنمودهای بالینی کبد چرب
• موسسه ملی دیابت و بیماری های کلیوی و گوارشی آمریکا

هشدار پزشکی

اطلاعات ارائه شده صرفا با هدف آگاهی بخشی عمومی تهیه شده و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان پزشکی نیست. پیش از هرگونه اقدام درمانی یا تغییر رژیم دارویی، حتما با پزشک یا متخصص گوارش و کبد مشورت کنید. در موارد اورژانسی با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.